شناسه خبر:776

استارت آپ

  • انداز قلم
دسته بندی نشده

معرفی

در سال‌هاي اخير، در هر دو سطح ملي و بين المللي، توجه طرفين ذي نفع يعني كارآفرينان و سرمايه گذاران به استارت‌آپ‌ها افزايش يافته و اين روند به ايران نيز راه يافته است. اهميت استارت‌آپ‌ها و کارآفرینی در حوزه تکنولوژی و مشخص شدن فواید پشتیبانی از کسب و کارها در وضعیت شکننده خود در مراحل اولیه موجب شده است افراد متخصص در حوز‌هاي فني و صنعتي مختلف در صدد اشتغال زايي به روش علمي و سازمان يافته برآيند.
امروزه، استارت‌آپ‌هاي فناوري موفق تبديل به موتور رشد اقتصاد اطلاعاتي [1] و اقتصاد اينترنتي [2] شده‌اند و توسعه اخير اكوسيستم‌هاي استارت‌آپ در سراسر جهان، نتايج چشمگيري در آينده اقتصاد جهاني خواهد داشت.
در بخش دولتی کشورهای پیشرفته، بیش از ۳۰ سال است که توسعه مراکز رشد کسب و کارها به عنوان سیاست و راهکاری پرطرفدار برای پرورش کارآفرینی و در نتیجه، توسعه پایدار از طریق ایجاد شغل مطرح شده‌اند و فعالیت این مراکز در رشد اقتصادی مانند کاتالیزور عمل مي‌كند. همزمان، سرمایه گذاران نيز حمايت از استارت‌آپ‌ها را راهی جديد برای افزایش احتمال بازگشت سرمایه مي‌دانند.
با وجودي كه تقريبا همه استارت‌آپ‌هاي فناوري موفق از 3 يا 4 اكوسيستم استارت‌آپ مانند سيليكون‌ولي يا بوستون به وجود آمده‌اند، به نظر مي‌رسد اين روند به انتها رسيده و در سال‌هاي اخير شاهد به وجود آمدن استارت‌آپ‌هاي موفقي در سراسر جهان بوده‌ايم. همزمان با انفجار جهاني كارآفريني، اكوسيستم‌هاي استارت‌آپ نيز رشد و بلوغ قابل توجهي در سراسر جهان داشته‌اند.
با توجه به رسیدن قله جمعیتی به سن اثربخشي و نیاز به اشتغال، كارآفريني و ايجاد شغل يكي از دغدغه‌هاي مهم جامعه محسوب مي‌شود. برنامه‌های دولت برای اشتغال‌زایی و ارائه وام به مشاغل کوچک و کسب و کارهای خانگی و نيز فعاليت بخش خصوصی در جهت جذب و پرورش ایده‌های جدید و تبدیل آن به کسب و کارهاي نوپا، اهميت زيادي در توسعه اقتصادي كشور دارد.
رویدادهایی همچون استارت آپ ویکند و ایجاد مراکز رشد و جهادهاي دانشگاهي در دانشگاه‌های مختلف، این فرصت را برای کارآفرینان جوان ایجاد کرده تا ایده‌های خود را به مرحله اجرا برسانند.
با وجود اين فعالیت‌ها در حوزه کارآفرینی و حمايت از استارت‌آپ‌ها، ایران كماكان کشوری جوان در این زمینه به حساب می‌آید و هنوز برای ایجاد بسترهای مناسب، راه بسیاری را در پیش دارد. ايده پردازي و جذب سرمايه از مهمترين حوزه‌هاي چالش‌زا در زمينه كارآفريني و كسب و كار ايران هستند. در نتيجه، با توجه به رويكرد اقتصادي نوين در زمينه اطلاعات و فناوري، شناسايي، حمايت و ارتقاي اكوسيستم‌هاي استارت‌آپ مي‌تواند گام مهمي در رشد و توسعه اقتصادي باشد.


[1] information economy
[2] Internet economy

 

اكوسيستم استارت‌آپ

در اين بخش به معرفي مفهوم استارت‌آپ، اكوسيستم استارت‌آپ و عوامل مؤثر در اين اكوسيستم مي‌پردازيم. همچنين، مرور مختصري بر اهميت مديريت اكوسيستم استارت‌آپ خواهيم داشت.


استارت‌آپ چيست؟


استارت آپ در کشورها، سازمان ها و نهادهایی که در این رابطه فعالیت و قانون گذاری می¬کنند، متفاوت تعریف شده است و هر جایگاه تصمیم گیری، تعریف مختص به خود را ارائه کرده است. بررسی تعاریف مختلف ما را به این نقطه می رساند که تعریف پذیرفته شده در نهاد [3]SEP تعریفی مناسب است که به صورت زیر می باشد:


Start-up is a temporary organization designed to search for a repeatable and scalable business model. Within this definition, a startup can be a new venture or it can be a new division or   business unit in an existing company [4]i

"استارت آپ مجموعه ای موقتی است که به منظور رسیدن به یک مدل کسب و کار تکرارشدنی و مقیاس پذیر، طراحی و ایجاد شده است. بدین ترتیب، استارت آپ می تواند یک مشارکت کاملا جدید یا یک بخش جدید یا یک دپارتمان اقتصادی جدید در یک شرکت موجود باشد."


جهت درك بهتر لازم است برخي واژگان اين تعريف، بسط داده شوند.
مجموعه: منظور از آن هر نوع تشکلی از افراد (یا حتی یک نفر)، ابزارها و روابط بین آنهاست، چه به صورت شرکت ثبت شده باشد چه نشده باشد.
موقت: کار یک استارت‌آپ یافتن سریع مدل کسب و کار مناسب طبق تعریف بالا، در کمترین زمان ممکن است. سرعت و زمان عوامل مهمی در موفقیت یک استارت‌آپ هستند. هر چه يافتن مدل کسب و کار بيشتر طول بكشد، شانس موفقيت رقبا بیشتر خواهد بود.
تکرارپذیر: بدين معني است که بتوان مدل کسب و کار را که با هدف درآمد زایی ایجاد شده است، بارها و بارها تکرار کرد و به ازای هر تکرار، درآمد افزایش پیدا کند. به عبارت ديگر، محصول یا خدمت ارائه شده قابليت تولید انبوه داشته باشد.
مقیاس پذیر: بدين معني است كه بتوان مدل کسب و کار را در آینده با افزایش منابع مالی، نیروی انسانی و … توسعه داده و روش های ایجاد، ارائه و کسب ارزش را بهتر، سریعتر و بیشتر کرد.

تکرارپذیری و مقیاس پذیری یک مدل کسب و کار، با خود، امکان رشد را به همراه خواهند آورد. بنابراین، هدف یک استارتاپ، رشد سریع است. این دو مفهوم مهم هستند که سودآوری و ثروتمند شدن را برای شما به ارمغان می آورند.
همچنين، لازم است به مفهوم نهفته عدم قطعیت در تعریف استارت‌آپ‌ها دقت كرد. یک استارت‌آپ، دقیقا نمی داند چه روشي جواب داده و چه روشي جواب نمی‌دهد. به عبارت ديگر، استارت‌آپ‌ها همواره با حوزه‌هاي ناشناخته و آزمایش و خطا مواجه هستند.
علاوه بر این تعریف، در ادامه سعی می گردد تا نقاط و عبارات کلیدی تعاریف دیگری که در مورد استارت آپ وجود دارد، به تفکیک ذکر گردد.

 

 لازم به ذكر است استارت‌آپ مفهوم جديدي نيست و تنها با انقلاب دات‌كام و توسعه حوزه اينترنت و فضاي مجازي، شكل و مفهوم جديدي به خود گرفته است. در كشورهاي توسعه يافته بازار استارت‌آپ‌هاي فناوري به سرعت به اشباع رسيد و در نتيجه شركت‌ها به منظور افزايش سهم خود در بازار از ايجاد استارت‌آپ‌هاي جديد حمايت كردند. در عين حال، در كشورهاي در حال توسعه، بازار هنوز تا اشباع فاصله زيادي دارد و همين شكاف ديجيتالي جذابيت بازار براي راه اندازي استارت‌آپ‌ها را بيشتر مي‌كند.

شكل یک، چرخه حيات استارت‌آپ را نشان مي‌دهد. همانطور كه مشاهده مي‌شود، اين چرخه از شش مرحله تحقيق، امكان سنجي، توسعه، معرفي، رشد و بلوغ تشكيل شده است. در مرحله اول يعني تحقيق و امكان سنجي هنوز استارت‌آپ شكل نگرفته است و تنها يك تيم يا يك فرد به ايده پردازي و بررسي شرايط بازار و ايده خود مشغول است. در اين مرحله است كه ايده پرداز، نيازمند كمك دولتي يا كمك مالي از طرف خويشاوندان يا دوستان خود است. پس از ورود به مرحله توسعه، استارت‌آپ شكل مي‌گيرد و سرمايه گذاران شروع به كمك مالي به اين استارت‌آپ مي‌كنند. بايد توجه داشت كه در اين مراحل خطر سقوط و مرگ استارت‌آپ بسيار جدي است. در سيليكون ولي سالانه تنها 10% از استارت‌آپ‌هاي سرمايه گذاري شده به موفقيت دست مي‌‌يابند. اين درصد در اكوسيستم استارت‌آپ لندن برابر با 15% است.

 

  شكل 1 - چرخه حيات استارت‌آپ (تأمين مالی) 

 در صورتي كه استارت‌آپ بتواند از اين مرحله عبور كرده و به مرحله سر به سري هزينه و سود برسد، وارد مرحله رشد شده و سرمايه گذاران مخاطره پذير يا VCها به آن توجه خواهند كرد. پس از مرحله بلوغ، شركت به وجود آمده ديگر از استارت‌آپ فاصله گرفته و تبديل به يك كسب و كار مي‌شود. جالب توجه است كه طي اين مراحل بسته به اكوسيستم‌هاي مختلف بين 6-10 سال طول مي‌كشد.


[3] Startup Europe Partnership

[4] این تعریف توسط Steve Blank کارآفرین (و استاد دانشگاه) ساکن کالیفرنیا که در Silicon Valley به کرات کارآفرینی کرده و با سابقه 30 سال فعالیت در صنایع فناورانه، در حوزه استارت¬آپ و کارآفرینی دارای تئوری می¬باشد، ارائه شده است و در SEP نیز مورد اقبال و پذیرش قرار گرفته است.  

 

 

وضعیت استارت آپ در جهان

 

با توجه به اهمیت استارت آپ ها در چرخه اقتصادی جهان، علاوه بر دولت ها، نهادها و شرکت های خصوصی بزرگ و معتبری نیز در سطح جهان به رصد فعالیت ها، جمع آوری و تحلیل آمارهای استارت آپ ها می پردازند، که در ادامه پس از معرفی یکی از این نهادها، به بررسی آمار ارائه شده در گزارش های آن می پردازیم.


معرفی دیده بان جهانی کارآفرینی


کنسرسیوم [5]GEM یا دیده بان جهانی کارآفرینی، قدیمی ترین رصدکننده کارآفرینی در جهان است که با جمع آوری اطلاعات باکیفیت، گزارش های جامعی در این حوزه ارائه کرده است. این کنسرسیوم در سال 1999 و به عنوان یک پروژه مشترک بین دانشگاه بابسون [6] و مدرسه اقتصاد لندن [7] شروع به کار کرد. در طی این 17 سال، GEM غنی ترین منبع اطلاعاتی در موضوع کارآفرینی بوده و گزارش های منظم سالیانه در حوزه های خاص و ملی را تألیف کرده است. این کنسرسیوم، مرجعی معتبر برای نهادهای بین-المللی از جمله ایالات متحده، انجمن اقتصاد جهانی [8] ، بانک جهانی و سازمان همکاری و توسعه اقتصادی [9] است که پایگاه های داده، گزارش های ویژه و مشاوره های تخصصی مورد نیاز این نهادها را تهیه و ارائه می کند. این کنسرسیوم، داده های مورد نیاز خود را از شبکه ای مطمأن از نمایندگی های خود در کشورهای مختلف تهیه می کند. بخشی از نقاط قوت این کنسرسیوم به شرح زیر است:

 


♦  مجموعه ای بالغ بر 17 سال پایگاه داده
♦  جمع اوری بیش از 200.000 داده در سال
♦  مشتمل بر بیش از 100 کشور
♦  استفاده از بیش از 500 متخصص حوزه کارآفرینی
♦  مشتمل بر بیش از 300 نهاد تحقیقاتی و دانشگاهی
♦  مبتنی بر بیش از 200 نهاد تأمین مالی


دیده بان این کنسرسیوم در ایران، از سال 2008 به اجرای برنامه های مدون کنسرسیوم GEM در کشور پرداخته که آخرین گزارش مرتبط با حوزه کارآفرینی در ایران در سال 1393، با عنوان هفتمین برنامه پژوهشی "ارزیابی شاخص های کارآفرینی در ایران بر اساس مدل دیده بان جهانی کارآفرینی" به مجری گری دانشکده کارآفرینی دانشگاه تهران تهیه و تدوین شده است.
در ادامه قصد داریم به بررسی وضعیت استارت‌آپ‌ها در جهان و ایران بپردازیم و گزارش های این کنسرسیوم معتبر در این حوزه را مورد مطالعه و جمعبندی قرار دهیم. نخست به بررسی آخرین گزارش جهانی GEM با عنوان " گزارش جهانی 16/2015" که در سال 2016 منتشر شده است، می پردازیم. این گزارش بر اساس داده های 60 اقتصاد دارای بخش مطالعه بزرگسالان [10]و 62 اقتصاد دارای بخش مطالعه خبرگان [11]، تدوین شده است. در ایران گزارش همچنین آمار تحلیلی اقتصادهای مختلف و رتبه بندی آنها بر اساس شاخص های APS و ارزیابی پارامترهای محیطی NES ارائه شده است.

کشورهای مورد بررسی

در آخرین گزارش GEM که در سال 2016 منتشر شده، 62 اقتصاد (کشور) شرکت داشته­اند که بر اساس وضعیت توسعه اقتصادی و جایگاه منطقه­ای در جهان در شکل زیر دسته­بندی شده­اند. لازم به ذکر است که دسته­بندی وضعیت این اقتصادها از انجمن اقتصاد جهانی[12]، اقتباس شده است. بر اساس دسته­بندی WEF، اقتصاد عامل­-محور [13]، اقتصادی است که ویژگی اصلی آن، وابستگی شدید به کشاورزی و صنایع استخراج مواد اولیه بوده و به طور کلی برپایه نیروی کار بی­مهارت و منابع طبیعی استوار باشد. اقتصاد بهره وری [14]، اقتصادی است که در فرآیند توسعه، به سمت رقابتی شدن پیش رفته و علاوه بر طی فرآیند صنعتی شدن، هرچه بیشتر از مزیت مقیاس [15] استفاده می­کند که در آن سازمان­های بزرگ با سرمایه­های هنگفت نقش چشمگیری دارند. با کامل کردن فرآیند توسعه، اقتصاد نوآوری-محور [16] شکل خواهد گرفت که در آن تجارت بر اساس دانش بوده و بخش خدمات توسعه یافته است. این تقسیم­بندی در فهرست کشورهای شرکت کننده در آخرین گزارش GEM در جدول زیر دیده می­شود.

جدول 1- دسته بندی اقتصادهای مناطق مختلف بر اساس عامل محرک اقتصادی [17]


[5]Global Entrepreneurship Monitor
[6]Babson College
[7]London Business School
[8]World Economic Forum
[9](Organization for Economic Co-operation and Development (OECD
[10](Adult Population Survey (APS
[11](National Expert Survey (NES
[12](World Economic Forum (WEF
[13]Factor-Driven
[14]Efficiency-Driven
[15]Economy of Scale
[16]Innovation-Driven

 

وضعیت استارت آپ ها در ایران

قبل از پرداختن و مقایسه آمارهای استارت آپ های ایران و جهان، ابتدا به بررسی آخرین گزارش منتشر شده توسط دیده¬بان کارآفرینی در ایران می¬پردازیم. در هفتمین و آخرین گزارش دانشگاه تهران، به عنوان دیده بان کارآفرینی کشور، که در سال 1393 منتشر شده، جایگاه ایران طی سال های متمادی از لحاظ شاخص های مختلف کارآفرینی مورد بررسی قرار گرفته است. این بررسی در سه جنبه انجام شده است: ویژگی های فردی، ارزش های کارآفرینی و فعالیت کارآفرینانه.
در بخش ویژگی های فردی، 4 شاخص در ایران مورد بررسی قرار گرفته است: درک فرصت های کارآفرینانه، درک قابلیت های کارآفرینانه، نرخ ترس از شکست و قصد کارآفرینانه. از دیدگاه درک فرصت های کارآفرینانه و درک قابلیت های کارآفرینانه اگرچه در طی سال های 1387 تا 1393، شاخص رشدی را نشان نمی دهد و ثابت باقیمانده است، اما جایگاه کشور در بین سایر کشورهای مورد بررسی دارای تنزل زیادی است. این افت جایگاه را هم می توان به افزوده شدن کشورهای مختلف به فهرست GEM نسبت داد و هم می توان مرتبط با رشد سایر کشورها در این سال ها دانست. بررسی نرخ ترس از شکست ایران نشان می دهد که شرایط سیاسی کشور یک عامل مهم تأثیرگذار بر این شاخص است. از لحاظ قصد کارآفرینانه نیز، کشور دارای روندی ثابت و متعادل می باشد.
در بخش ارزش های کارآفرینی، سه شاخص کارآفرینی به عنوان گزینه شغلی مناسب، منزلت اجتماعی کارآفرینان و توجه رسانه ای به کارآفرینان برای ایران بررسی شده اند. در هر سه شاخص اگرچه نمره کشور در طول سال های مورد بررسی، تقریبا ثابت بوده است، اما رتبه کشور دارای افت شده است.
در بخش فعالیت کارآفرینانه، سه شاخص کارآفرینی نوپا، کارآفرینی تثبیت شده و نرخ خروج از کسب و کار مورد بررسی قرار گرفته که از حیث کارآفرینی نوپا و نرخ خروج از کسب و کار، اگرچه شاخص در ایران روند ثابتی را دنبال کرده، اما رتبه کشور دارای افت می باشد.

جدول 2 : روند شاخص های کارآفرینی در ایران [18]

همچنین بررسی و تحلیل نمودار زیر نیز در رابطه با وضعیت کارآفرینی در کشور می تواند مفید واقع شود. مردم ایران با درک فرصت های کارآفرینانه (به میزان 28%) و با برخورداری از خودکارآمدی (قابلیت کارآفرینانه به میزان 59% و با 25% قصد کارآفرینانه)، ممکن است در سه سال آینده کارآفرینی کنند. همچنین ازمیان افرادی که درسال گذشته قصدکارآفرینی داشته اند، 16% وارد مرحله کارآفرینی نوپا شده اند. از سوی دیگر از میان کارآفرینان نوپای ایرانی که در طی سه سال گذشته وارد دنیای کارآفرینی شده اند، 11% به مرحله ثبات رسیده اند. لذا اغلب کسب و کارهای نوپای سه سال گذشته در ایران، امروز جزء کارآفرینی تثبیت شده تلقی شده و مراحل بعدی چرخه حیات خود را می گذرانند. با افزایش نرخ کسب و کار تثبیت شده در ایران، اتلاف منابع انسانی، مالی و ملی کاهش می یابد. علاوه بر آنکه، بررسی شاخص های استارت آپ در سالیان متوالی در کشور، دارای معنی و ارزش تحلیل دارد، بررسی آنها در بین سایر کشورها نیز جایگاه کشور در این حوزه را مشخص می¬کند که در ادامه و پس از ارائه جدول 3، به این مهم می پردازیم.

شکل2 : خط سیر کارآفرینی در ایران [19]

جدول 3- مقایسه شاخص های  کارآفرینی ایران و جهان [20]

در ادامه به بررسی جایگاه ایران در این حوزه میپردازیم و سپس در رابطه با جایگاه سایر کشورها در جدول 3 توضیحاتی خواهیم داد. با بررسی این جدول و مقایسه شاخصهای کارآفرینی ایران با سایر کشورها میتوان دریافت که از لحاظ قابلیتهای درک شده کارآفرینی، رتبه مناسب 12 بدست آمده است، اگرچه از لحاظ فرصتهای درک شده کارآفرینی و ترس از شکست، به ترتیب رتبه 36 و 33، چندان مناسب نیست. همچنین از لحاظ مجموع فعالیتهای کارآفرینانه (TEA) در سال 2015، ایران رتبه 23 را در بین کشورهای مورد بررسی بدست آورده است که نشاندهنده آن است که فرصتهای بسیاری جهت بهبود این شاخص در کشور باید فراهم گردد.
همچنین از لحاظ شاخص "کارآفرینی به عنوان یک فرصت شغلی خوب" رتبه کشور 37 می باشد که نشاندهنده آن است که هنوز فرهنگسازی لازم برای سوق دادن جوانان و نخبگان به سمت کارآفرینی صورت نگرفته است. پیش بینی میگردد که تلاش برای بهبود این شاخص و همچنین ترمیم شاخص ترس از شکست، با توجه به جمعیت جوان کشور، تأثیری مناسبی بر بهبود TEA کشور خواهد داشت، چراکه همانطور که ذکر گردید، مناسب بودن شاخصهای فرصتها و قابلیتهای درک شده کارآفرینی، با برطرف کردن ترس از شکست، منجر به مطرح شدن کارآفرینی به عنوان یک فرصت شغلی خوب و در نهایت افزایش شاخص TEA خواهد بود.
شاخص TEA یاTotal Early-stage Entrepreneurial Activity به معنی مجموع فعالیتهای (تعداد) کارآفرینی نوپا، به عنوان یک معیار ابتدایی، نشاندهنده وضعیت فعلی فضای استارتآپ و به طور خلاصه تعداد استارتآپهای جدید ایجاد شده در یک سال اخیر در هر کشور است. به تعبیری، پس از بررسی شاخصهایی مانند فرصتهای درکشده، قابلیتهای درکشده، ترس از شکست، تصمیم به کارآفرینی و غیره، آنچه نهایتا در یک اقتصاد به عنوان خروجی فضای کسب و کارهای نوپا قابل لمس است، تعداد استارتآپهای جدید ایجاد شده است که توسط TEA قابل سنجش است.
در بررسی جدول قبل، با در نظر گرفتن رتبه های کشورها از نظر شاخص TEA، به نظر میرسد که کشورهایی که در صدر قرار میگیرند، بسیار متفاوت از فهرست کشورهایی است که در وهله نخست، به ذهن متبادر میگردند. این تفاوت به بزرگی فاصله بین کشورهای سنگال، اکوآدور، بوتسانا، لبنان، بورکینافاسو و شیلی، که رتبههای اول تا ششم شاخص TEA را دارند، با کشورهای آمریکا، انگلستان، سنگاپور، فرانسه، آرژانتین، روسیه، هند، استرالیا، کانادا و هلند، امتداد دارد. بدین ترتیب به نظر میرسد، علاوه بر اینکه بررسی تعداد استارتآپهای ایجاد شده در یک اقتصاد اهمیت دارد، اکوسیستم های ایجاد کننده این استارتآپ ها نیز اهمیت ویژهای دارند، چرا که داشتن یک اکوسیستم قاعده مند و پایدار است که با فراهم نمودن فضای رشد، نه تنها یک استارتآپ را به شکست نمیرساند، بلکه با یاری رساندن و حمایت های بهنگام، یک استارتآپ نوظهور را به مرحله بلوغ و شکوفایی رسانده و به یک کسب و کار با ثبات و با ارزش مالی چشمگیر، تبدیل مینماید. در نتیجه، صرف بررسی تکثر و تعداد استارتآپ ها، ملاک شایستهای برای بررسی وضعیت فضای کسب و کارهای نوپا دربین اقتصادهای مختلف نیست. با این توضیحات، پس از بررسی شاخص TEAو به منظور روشنشدن هرچه بیشتر واقعیات، به بررسی و تحلیل جایگاه اکوسیستم های استارت آپ در جهان میپردازیم و جایگاه اکوسیستم های استارت آپ را در قالب جدول زیر مقایسه میکنیم.
در این جدول، رتبه اکوسیستم ها با ترکیب شاخصهای: عملکرد (30%)، سرمایه گذاری(25%)، دسترسی به بازار(20%)، تخصص(15%) و تجربه استارتآپ(10%) حاصل شده است و علاوه بر جایگاه آنها در سال 2015، تغییر جایگاه هر اکوسیستم نسبت به سال 2012 نیز ارائه شده است. در ادامه هر کدام از شاخصهای ارائه شده، معرفی میشوند.
عملکرد:ارزش اکوسیستم (شامل مجموع ارزش استارت آپ های موجود و درحال تأمین مالی)، (80%)، تعداد استارتآپها (20%)
سرمایه گذاری: میزان دسترسی به سرمایه مالی به معنی سرمایهگذاری انجام شده و متوسط زمان لازم برای افزایش سرمایه (میزان سرمایه گذاری انجام شده (80%) و متوسط زمان افزایش سرمایه (20%)).
دسترسی به بازار: اندازه بازار داخلی و بازار فرهنگی (محلی) (شامل اندازه بازار محلی بر اساس GDP شهری (50%)، اندازه بازار فرهنگی بر اساس GDP کشور و درصدی از GDP کشورهایی که زبان یکسانی دارند (50%)).
تخصص: شامل کیفیت (80%) (در برگیرنده میزان مستعد بودن پایهگذاران یک استارتآپ بر اساس سن، تحصیلات، تخصص مرتبط و توانایی کاهش ریسک سرمایه گذاری)، دسترسی (10%) (در برگیرنده زمان لازم برای استخدام مهندسین، نرخ موفقیت مهاجرت و زمان مهاجرت) و هزینه (10%) (در برگیرنده متوسط حقوق مهندسین).
تجربه استارت آپ: شامل تعداد مشاورین استارت آپ (25%)، درصدی از کارمندان که تجربه کار در استارت آپ دارند (25%)، درصدی از پایه گذاران استارت آپ که تجربه کار در استارت آپی با رشد بالا را دارند(25%)، درصدی از استارتآپ ها که امکان واگذاری سهام به کارمندان خود را دارند (25%).

جدول 4- جایگاه اکوسیستم­های استارت­ آپ در جهان  [21]

 

 

پس از بررسی جدول 4، اکنون بهتر میتوان آمارهای ارائه شده در جدول 3 را تحلیل کرد. در وهله اول، با مقایسه ارزش مالی اکوسیستمهای استارتآپ که در آخرین ستون جدول 4 ذکر شده با GDP اقتصادهایی که رتبههای برتر جدول 3 را کسب کردهاند، تفاوت مقیاس اقتصادها کاملا مشخص می-گردد. به طور واضح، حداکثر GDP کشورهای سنگال، اکوآدور، بوتسانا، لبنان، بورکینافاسو و شیلی از 240 میلیارد دلارفراتر نمیرود درحالیکه ارزش مالی اکوسیستم سیلیکون ولی،به تنهایی وبه عنوان یکی از اکوسیستمهای موجود در آمریکا، بیش از 260 میلیارد دلار است. در وهله دوم، آنچه باید به خاطر داشت این نکته است که اگرچه تعداد استارتآپها نشأت گرفته از فضای کسب و کار آن کشور در سال یا سالیان گذشته است، اما صرف ایجاد تعداد بیشتری استارتآپ نمیتواند معیاری برای مقایسه فضای استارتآپ در دو اقتصاد باشد، بلکه آنچه باید مد نظر قرار گیرد، رفتار بلندمدت و همه جانبه یک اقتصاد در قبال استارتآپهای شکل گرفته در درون خود است. بدین معنی که مناسب بودن یا نبودن جمیع جهات یک اقتصاد در بازههای طویلالمدت است که زمینههای موفقیت یا شکست استارتآپها را رقم زده و آنها را در گستره "سرمایه از دست رفته تا یک کسب و کار بین المللی پر رونق" به سمت قعر شکست یا منتهای موفقیت سوق میدهد. همانطور که ذکر شد، این دورنگری و بررسی همه زوایا، تنها در قالب تحلیل و بررسی اکوسیستمهای استارتآپی قابل انجام است که این مسأله نیز مد نظر قرار گرفت.


[17] آمارها از گزارش بانک جهانی گرفته شده است.
[18] نرخ تملک کسب و کار: درصدی از مجموعه افراد 18 تا 64 ساله که مالک یا مدیر کسب و کار خود هستند که آن کسب و کار برای مدت حداقل 42 ماه حقوق، وام¬ها یا سایر منابع مالی را برای مالک یا مدیر تأمین کرده است.
[19] Total Early-stage Entrepreneurial Activity
[20] آمارها از گزارش بانک جهانی گرفته شده است.

[21] آمارها از گزارش بانک جهانی گرفته شده است.